Godło KANCELARIA NOTARIALNA LUBLINIEC
DANUTA JANISZ NOTARIUSZ
42-700 Lubliniec, ul. Mickiewicza nr 34 b
tel./fax. 34 356 32 59, 34 356 12 15
tel. kom. 600 64 70 39
e-mail: janiszdanuta@gmail.com
Nr rachunku: 30 1050 1155 1000 0092 0840 6935
Powrót do słownika pojęć
Spadki

Nabycie spadku

Prostym językiem

Nabycie spadku oznacza, że z chwilą śmierci danej osoby jej majątek i długi automatycznie przechodzą na spadkobierców, choćby jeszcze o tym nie wiedzieli. Dopiero później spadkobiercy mogą formalnie potwierdzić, kto i w jakim zakresie dziedziczy, oraz zdecydować, czy przyjmują spadek, czy go odrzucają.

Definicja nabycia spadku

Nabycie spadku to skutek prawny polegający na przejściu ogółu praw i obowiązków majątkowych zmarłego (spadkodawcy) na jego następców prawnych (spadkobierców) z chwilą otwarcia spadku, którą jest chwila śmierci spadkodawcy. Instytucję tę reguluje przede wszystkim Kodeks cywilny, w szczególności przepisy księgi czwartej dotyczącej spadków. Nabycie ma charakter uniwersalny – oznacza to, że spadkobierca wstępuje w ogół sytuacji prawnej zmarłego, a nie w pojedyncze, wybrane prawa czy obowiązki. Przykładowo, jeżeli spadkodawca był właścicielem nieruchomości i jednocześnie dłużnikiem z tytułu pożyczki, oba te elementy – prawo własności oraz zobowiązanie – co do zasady wchodzą w skład spadku i przechodzą łącznie na spadkobiercę. Nabycie spadku następuje niezależnie od wiedzy czy woli spadkobiercy w chwili śmierci, jednak dalsze losy tego nabycia – jego ostateczny zakres i skutki – zależą od złożonych później oświadczeń.

Sposoby nabycia spadku

Nabycie spadku może nastąpić na podstawie ustawy albo na podstawie testamentu, przy czym dziedziczenie testamentowe ma pierwszeństwo przed ustawowym, jeżeli spadkodawca sporządził ważny testament obejmujący cały spadek. Dziedziczenie ustawowe opiera się na kręgu osób wskazanych w Kodeksie cywilnym, uwzględniającym pokrewieństwo, przysposobienie oraz małżeństwo, z zachowaniem określonej kolejności grup dziedziczenia. Testament może przybierać różne formy przewidziane prawem, w tym formę notarialną, która zapewnia większą pewność co do treści i ważności oświadczenia woli spadkodawcy. Możliwe jest również dziedziczenie mieszane, gdy testament rozporządza jedynie częścią majątku, a pozostała część podlega regułom dziedziczenia ustawowego. Niezależnie od podstawy dziedziczenia, ostateczne potwierdzenie kręgu spadkobierców i wysokości ich udziałów następuje w drodze sądowego postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku albo notarialnego aktu poświadczenia dziedziczenia.

Skutki prawne nabycia

Nabycie spadku wywołuje szereg skutków prawnych, w tym przede wszystkim wejście spadkobiercy w prawa i obowiązki majątkowe zmarłego, takie jak własność rzeczy, wierzytelności, udziały w spółkach czy prawa wynikające z umów, o ile nie mają charakteru ściśle osobistego. Skutkiem nabycia jest również powstanie wspólności majątku spadkowego, jeżeli spadkobierców jest kilku, co prowadzi do stanu współwłasności w częściach ułamkowych do chwili dokonania działu spadku. Dla celów podatkowych i dowodowych istotne znaczenie ma uzyskanie postanowienia sądu o stwierdzeniu nabycia spadku lub aktu poświadczenia dziedziczenia sporządzonego przez notariusza, gdyż dokumenty te umożliwiają ujawnienie praw spadkobierców w księgach wieczystych, rejestrach oraz wobec instytucji finansowych. Przykładowo, dopiero na podstawie takiego dokumentu spadkobierca może skutecznie wykazać swoje prawo do rachunku bankowego zmarłego czy do nieruchomości wchodzącej w skład spadku. Nabycie spadku rodzi też obowiązki podatkowe związane z podatkiem od spadków i darowizn, których zakres zależy od stopnia pokrewieństwa ze spadkodawcą oraz wartości nabytego majątku.

Odpowiedzialność za długi spadkowe

Z nabyciem spadku wiąże się odpowiedzialność spadkobiercy za długi spadkowe, których zakres zależy od sposobu przyjęcia spadku. Przyjęcie spadku wprost oznacza odpowiedzialność bez ograniczenia, całym majątkiem spadkobiercy, natomiast przyjęcie z dobrodziejstwem inwentarza ogranicza tę odpowiedzialność do wartości ustalonego stanu czynnego spadku, co ustala się w drodze spisu inwentarza lub wykazu inwentarza. Do chwili działu spadku spadkobiercy odpowiadają za długi spadkowe solidarnie, co oznacza, że wierzyciel może dochodzić całości długu od każdego z nich, z zastrzeżeniem możliwości regresu między spadkobiercami. Po dokonaniu działu spadku odpowiedzialność za długi kształtuje się co do zasady proporcjonalnie do wielkości nabytych udziałów. Jeżeli spadkobierca nie złoży w ustawowym terminie żadnego oświadczenia co do spadku, zgodnie z aktualnie obowiązującymi przepisami przyjmuje się, że nastąpiło przyjęcie spadku z dobrodziejstwem inwentarza, co ogranicza ryzyko nieświadomego przejęcia nadmiernych zobowiązań spadkodawcy.

Podstawa prawna: Kodeks cywilny - Księga IV Spadki (art. 922-1088), Kodeks cywilny - art. 924-925 (chwila otwarcia i nabycia spadku), Kodeks cywilny - art. 1015-1017 (przyjęcie i odrzucenie spadku), Kodeks cywilny - art. 1030-1034 (odpowiedzialność za długi spadkowe), Ustawa o podatku od spadków i darowizn.

Najczęstsze pytania

Jak następuje nabycie spadku w Polsce?

Nabycie spadku następuje z mocy prawa w chwili śmierci spadkodawcy, na podstawie art. 922 i n. Kodeksu cywilnego. Spadkobierca staje się wówczas podmiotem praw i obowiązków wchodzących w skład spadku, niezależnie od tego, czy wie o otwarciu spadku, czy podjął jakiekolwiek działania. Późniejsze złożenie oświadczenia o przyjęciu lub odrzuceniu spadku, a także uzyskanie postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku lub aktu poświadczenia dziedziczenia, nie tworzy nabycia, lecz je potwierdza lub definitywnie kształtuje jego zakres wobec osób trzecich.

Czym różni się dziedziczenie ustawowe od testamentowego?

Dziedziczenie testamentowe opiera się na woli spadkodawcy wyrażonej w ważnym testamencie, w którym może on wskazać dowolne osoby jako spadkobierców oraz określić ich udziały lub przedmioty zapisów. Dziedziczenie ustawowe znajduje zastosowanie wtedy, gdy spadkodawca nie pozostawił testamentu, testament okazał się nieważny lub nie obejmuje całości spadku, a wówczas krąg spadkobierców i ich udziały wyznacza ustawa według kolejności grup pokrewieństwa i małżeństwa. Możliwe jest również współistnienie obu porządków, gdy testament reguluje część spadku, a pozostała część podlega dziedziczeniu ustawowemu.

Czy przyjęcie spadku można odrzucić i w jakim terminie?

Spadkobierca może złożyć oświadczenie o przyjęciu spadku wprost, przyjęciu z dobrodziejstwem inwentarza albo o jego odrzuceniu w terminie określonym ustawą, liczonym co do zasady od dnia, w którym dowiedział się o tytule swego powołania. Brak złożenia oświadczenia w tym terminie skutkuje, zgodnie z aktualnie obowiązującymi przepisami, przyjęciem spadku z dobrodziejstwem inwentarza. Oświadczenie może być złożone przed sądem albo przed notariuszem, w formie przewidzianej przepisami Prawa o notariacie.

Za jakie długi odpowiada spadkobierca po nabyciu spadku?

Zakres odpowiedzialności za długi spadkowe zależy od sposobu przyjęcia spadku – przy przyjęciu wprost spadkobierca odpowiada za długi bez ograniczenia, całym swoim majątkiem, natomiast przy przyjęciu z dobrodziejstwem inwentarza odpowiedzialność ograniczona jest do wartości ustalonego stanu czynnego spadku. Odpowiedzialność obejmuje zarówno długi wynikające z zobowiązań spadkodawcy, jak i inne ciężary spadkowe, na przykład koszty pogrzebu czy wykonania zapisów. Do chwili działu spadku spadkobiercy odpowiadają za długi solidarnie, a po dokonaniu działu – zasadniczo w stosunku do wielkości nabytych udziałów.

Zbiór definicji pojęć związanych z czynnościami notarialnymi. Treści mają charakter wyłącznie informacyjny i nie stanowią porady prawnej.

Stan prawny na dzień: 2026-07-30.

KANCELARIA NOTARIALNA LUBLINIEC
DANUTA JANISZ NOTARIUSZ
Projekt i wykonanie Viplex Sp. z o.o.
www.viplex.pl